Νοέμβριος 16, 2007
Ο Πλάτανος Αιτωλοακαρνανίας είναι ένα παραδοσιακό και εντυπωσιακό σε θέα κεφαλοχώρι της Ναυπακτίας, όπου πήρε τ’ όνομά του από ένα τεράστιο πλατάνι που υπήρχε στη θέση Μεγάλη Βρύση.
Για όσους λατρεύουν το «πράσινο» το χωριό είναι κάτω από ένα πυκνοφυτεμένο από έλατα, γαύρα, μηλιούς, κρανιές και κέδρα δάσος σε υψόμετρο 880 μέτρα. Ο Πλάτανος ατενίζει το όρος «Ξεροβούνι» ύψους 1.575 μέτρων του οποίου οι πλαγιές καλύπτονται από θαμνώδεις πρίνους και κέδρους και από λίγα έλατα.
Ο Πλάτανος βρίσκεται στα όρια Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας και είναι η πρώτη μας επιλογή στις χειμερινές μας βόλτες και αποδράσεις από την πόλη, το άγχος, την κούραση την καθημερινότητα.
Μια εκδρομή με φόντο το λευκό τοπίο του χειμώνα προδιαθέτει για παρεούλα γύρω απ’ το φουντωμένο τζάκι, με τα κάστανα να ψήνονται στην πυροστιά και το ντόπιο τσίπουρο να ρέει άφθονο στα ποτήρια.
Γύρω από τον Πλάτανο οι βόλτες και οι περιηγήσεις στην ορεινή ενδοχώρα με αυτοκίνητο ή ακόμη καλύτερα με τα πόδια, είναι ακόμα πιο εντυπωσιακές. Ούτως ή άλλως, οι ακτές του Κορινθιακού κόλπου, οι αμμουδιές και τα ψαρολίμανα φαντάζουν τόσο μακρινά και ας απέχουν μόλις 50 χιλιόμετρα από τον Πλάτανο και τα υπόλοιπα χωριά.
Εξάλλου για όσους έχουν επισκεφθεί την Ελατού και την Άνω Χώρα, που είναι τα πιο γνωστά και πιο κοσμοπολίτικα θέρετρα της ορεινής Ναυπακτίας, αναμφίβολα εδώ στον Πλάτανο θα συναντήσουν χαμηλούς τόνους, πιο ηρεμία και ένα κλίμα ζεστό.
Ο Πλάτανος ιστορικά, υπήρξε για λίγο έδρα του πολέμαρχου της Ρούμελης Καραϊσκάκη, μα και των αντιστασιακών οργανώσεων κατά τη διάρκεια της γερμανοϊταλικής κατοχής.
Πρέπει να πας….
Το χωριό προσφέρεται σαν αφετηρία για αξέχαστες οδοιπορικές διαδρομές στον Πάρνωνα, Νοτιανατολικά του χωριού υπάρχει το όμορφο φαράγγι Σπηλάκια, με πυκνή βλάστηση και άφθονο νερό. Το φαράγγι καταλήγει στον ποταμό Βρασιάτη και προσφέρεται για οδοιπορία και περιπλάνηση. Στα τοιχώματα του φαραγγιού είναι η ενδιαφέρουσα σπηλιά του Σωτήρα.
Για όσους θέλουν να ζήσουν σπουδαίες βόλτες από τον Πλάτανο, αξίζει να ρωτήσουν για τις παρακάτω διαδρομές:
-Πλάτανος-Περίστα
-Πλάτανος-Σίμος-Πόκιτσα
-Πλάτανος-Χάνι Λιόλιου - Λίμνη Εύηνου
-Πλάτανος-Χόμορη
Θα φάτε καλά…
Για όσους αγαπούν την καλή παραδοσιακή κουζίνα θα πρέπει να επισκεφτεί την ταβέρνα “Ιφιγένεια” και “Ρόμας” (στο ισόγειο του ξενώνα “Αλωνάκι”).
Επίσης τα καφέ “Καινούργιο” και “Γιάννος”. Πολύ καλά φαγάδικα υπάρχουν και στα χωριά Σίμος, Περίστα όπου το κρέας είναι απίστευτα ωραίο.
Υ.Γ. Αυτά για σήμερα και παρόλο την καθυστέρησή στο ραντεβού μας, ξεκινήσαμε τις χειμερινές μας αποδράσεις με μια πολύ καλή επιλογή. Αντε καλό δρόμο, καλά να περάσετε και καλή επιστροφή…
Filed by sokmos at Νοέμβριος 16th, 2007 under Εκδρομές
No comments on this post yet
Οκτώβριος 12, 2007
Επιστροφή μαζί σας μετά από ένα αρκετά μεγάλο διάστημα αποχής λόγω ορισμένων προσωπικών υποχρεώσεων… και με τα γεγονότα ολοένα να τρέχουν με χίλια. Και εμείς όπως πάντα Στριμμένοι… με όσα διαδραματίζονται γύρω μας.
Σημερινό μας θέμα ο Panathinaikos… και πιο συγκεκριμένα… η story (ιστορία) του τα τελευταία 24ωρα και όχι μόνο. Μια ιστορία που δυστυχώς ή ευτυχώς δεν θα μπορούσαμε να μην πούμε από την δική μας πλευρά, την απλή, λιτή (και ίσως στριμμένη) άποψή μας.
Παναθηναϊκός, Θύρα 13, Οπαδός, Λεωφόρος, Ευρώπη, Πρωτάθλημα, Κύπελλο
Λέξεις με ειδικό και τεράστιο βάρος η σημασία τους για όσους πιστεύουν ότι ξέρουν. Αν και νέος… (σε ηλικία) ΝΑΙ… αυτό πιστεύω. Οτι κάποιοι δεν ξέρουν το βάρος της σημασίας των λέξεων αυτών που συμβολίζουν τα μέγιστα στον ελληνικό (και όχι μόνο) αθλητικό κόσμο.
Λέξεις που πολλούς τους κάνουν να ανατριχιάζουν αφού κοιμούνται και ξυπνούν με την ιδέα και το όνομα Παναθηναϊκός. Κάποιοι που ο Παναθηναϊκός είναι τρόπος ζωής, είναι αναπνοή, είναι καρδιά είναι λατρεία.
Δυστυχώς όμως πάνω που πολλοί πίστευαν ότι τα πράγματα στο “πράσινο” στρατόπεδο βαδίζουν από το καλό στο καλύτερο την φετινή χρονιά, αφού οι ομαδές στα τρία σπουδαιότερα αθλήματα έδειχναν να έχουν πρωταγωνιστικές τάσεις εξ’ αρχής των υποχρεώσεών τους… τα δεδομένα ΚΑΠΟΙΟΙ φαίνεται ότι έχουν την διάθεση να τα αλλάξουν. Ούτε στημμένη να τι είχαν απ’ την γωνία και να περίμεναν για το “χτύπημα”. Γιατί για “χτύπημα” πρόκειται και η φαγομάρα, ξεκίνησε!!!
Με αφορμή την παρακάτω φωτογραφία που έβγαλα στην Λεωφόρο, κάποια στιγμή και θεωρούσα ότι θα φανεί χρήσιμη. Να’ την και χρειάστηκε.
Τι εννοώ… Για τις σκιές που έχουν ξεσπάσει γύρω από το όνομα του Παναθηναϊκού και ορισμένους που δεν θέλουν να είναι ο σύλλογος όπως αναφέρει το σύνθημα ΕΝΩΜΕΝΟΣ…
Γιατί αν το διαβάσω όλο, αν μου επιτρέπει η Θύρα 13 και ο “ζωγράφος” του που το δανείστηκα: “Μόνο ΕΝΩΜΕΝΟΙ γράφουμε ΙΣΤΟΡΙΑ“….
Ναι, μόνο ενωμένος κάποιος μαζί με κάποιον άλλο γράφει ιστορία. Οπως ξέρουμε σε κάθε δραστηριότητα αλλά και αναζήτηση του “είναι” του…. ωστόσο αυτό δεν συμβαίνει στον Παναθηναϊκό.
Κάποιοι δεν έχουν καταλάβει την ζημιά που δημιουργούν και πιστεύουν ότι από διαμάχες, γκρίνιες και “απειλητικά” μηνύματα είναι καλύτερα από πανηγύρια, χαρές και συγκινήσεις. Κάτσε ρε φίλε… όμως δεν είναι έτσι. Σκέψου με την λογική και την καρδιά. Ναι με την καρδιά… εκεί που οι περισσότεροι έχουν και σ’ ένα μέρος της το “πράσινο”, το “τριφύλλι”, τον Παναθηναϊκό.
Γιατί αν “εσύ”… αν δεν την έχεις θα ξέρεις ότι κάποιοι αργά ή γρήγορα θα στο θυμίσουν. Και να ξέρεις ότι αυτοί Είναι πολλοί γύρω ΣΟΥ.
Παραπάνω δεν θα ήθελα να γράψω, θεωρώντας πως ακόμα δεν είναι η ώρα για πολλά λόγια. Ευχομαι οι συνέπειες να είναι μικρές (αν και δεν φαίνεται κάτι τέτοιο), παροδικές και ανώδυνες.Εύχομαι ο Παναθηναϊκός να βρει σε όλα τα επίπεδα… κυριολεκτικά σε ΟΛΑ την σωστή κατεύθυνση (που είναι μόνο η ΚΟΡΥΦΗ) και να προχωρήσει όπως του αξίζει ώς ένας από τους πιο ιστορικούς ελληνικούς συλλόγους.
100 χρόνια δεν είναι και λίγα και όπως λέει το σύνθημα που θα δανειστώ και πάλι ….
“ΜΟΝΟ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ…..“
Ο Στριμμένος… (είναι εδώ και περιμένει -αν έχεται- κάποιο δικό σας σχόλιο)
Filed by sokmos at Οκτώβριος 12th, 2007 under Αθλητικά, Γενικά
2 persons have commented this post
Αύγουστος 23, 2007
Αν και Στριμμένος η ανάγκη για ξεκούραση με διακοπές είναι επιτακτική…
Από Δευτέρα θα είμαστε και πάλι μαζί με πολλές νέες ιδέες, αποκαλύψεις, αθλητικά νέα και προτάσεις για χειμερινές (μπλιαχχχχχχχ) εξορμήσεις αλλά και νοστημιές για κάθε τραπέζι.
Υ.Γ. Μια από τις παραλίες που περάσαμε…
Filed by sokmos at Αύγουστος 23rd, 2007 under Uncategorized
No comments on this post yet
Ιούλιος 30, 2007
Ήταν μια νύχτα του Αυγούστου στην Αμοργό. Η τελευταία νύχτα των διακοπών
μας. Το κορίτσι μου κι εγώ αφού τελειώσαμε ένα καραφάκι στο μπαλκόνι,
αισθανθήκαμε ότι ενώ εμείς βλέπαμε το ηλιοβασίλεμα με τρυφερές αγκαλιές (καθότι και το ρακόμελο…), εμάς μας έβλεπε η γειτονιά, γι’ αυτό και πήγαμε να συνεχίσουμε στο κρεβάτι μας…
Είχε αρχίσει να ομορφαίνει πολύ η ατμόσφαιρα, όταν εκείνη μου είπε:
-“Δεν έχω διάθεση! Θα ‘θελα μόνο να με κρατήσεις για λίγο στην αγκαλιά σου να μου μιλήσεις γλυκά κι ύστερα να κοιμηθώ“.
-“ΕΕΕΕΕΕ;;;” είπα εγώ “Τι λες τώρα;“
Και τότε αυτή μου είπε τα λόγια που τρομάζουν ότι θ’ ακούσουν όλοι οι άντρες του πλανήτη, την ώρα που εξωτερικεύουν την ερωτική τους διάθεση:
-“Οι συναισθηματικές μου ανάγκες ως γυναίκα φαίνεται ότι δεν είναι αρκετές για να ικανοποιήσουν τις φυσικές σου ανάγκες ως άντρα.“
Κι όταν γύρισα και την κοίταξα με δυο τεράστια ερωτηματικά για μάτια, συνέχισε:
-“Δεν μπορείς να μ’ αγαπάς γι’ αυτό που είμαι κι όχι γι’ αυτό που μπορώ να κάνω για σένα στο κρεβάτι;“…
Αποφάσισα ότι το μόνο που μου απέμενε ήταν ο ύπνος. Την επόμενη μέρα πήραμε το καράβι της επιστροφής. Ομολογώ ότι η ατμόσφαιρα ήταν λίγο βαριά…
Φτάσαμε στο σπίτι και η πρώτη μου δουλειά ήταν να τηλεφωνήσω στο γραφείο για να εξασφαλίσω άλλες δυο μέρες άδειας…
-“Έτσι για προσορμογή…“, τους είπα.
Ξέρετε πόσο σκληρό είναι να πηγαίνεις κατευθείαν από το νησί στο γραφείο… Στην πραγματικότητα όμως δεν πήγα στη δουλειά για ένα έχω λίγο ακόμη χρόνο να μείνω μαζί της. Βγήκαμε βόλτα για καφέ, φάγαμε κι ένα υπέροχο μεσημεριανό στο αγαπημένο της Κινέζικο και μετά πήγαμε για ψώνια στα μαγαζιά.
Μπήκαμε σ’ ένα μεγάλο πολυκατάστημα. Τριγύριζα μαζί της ενώ δοκίμαζε διάφορα πολύ ακριβά φορέματα. Δεν μπορούσε ν’ αποφασίσει ποιο να πάρει.
- “Πάρτα όλα“, της είπα και χάρηκε. Ήθελε καινούρια παπούτσια και της είπα να πάρει ένα ζευγάρι για κάθε φόρεμα που είχε αγοράσει και ενθουσιάστηκε. Μετά πήγαμε σ’ ένα κοσμηματοπωλείο και πραγματικά συγκινήθηκε μ’ ένα ζευγάρι διαμαντένια σκουλαρίκια.
Συγκινήθηκε ακόμη περισσότερο όταν της είπα να τα πάρει. Σκέφτηκε προφανώς να με δοκιμάσει γιατί μου ζήτησε και παπούτσια του τένις, ενώ από τένις δεν έχει ιδέα.
Προφανώς το βλέμμα μου της απάντησε, γιατί γύρισε και μου είπε:
-“Εντάξει, αγάπη μου, εντάξει“.
Καθώς κρατούσε στην αγκαλιά της τα φορέματα, τα παπούτσια και τα σκουλαρίκια, είχε φουντώσει από χαρά κι ενθουσιασμό και το πρόσωπό της ήταν γεμάτο χαμόγελο και φλόγα, θαρρείς και κόντευε στην σεξουαλική ολοκλήρωση. Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε:
-“Νομίζω ότι τελειώσαμε, καρδιά μου. Ας πάμε στο ταμείο… “
Ήμουν εκτός εαυτού, όταν της είπα:
- “Όχι, γλυκιά μου, δεν έχω διάθεση.“
Το πρόσωπό της άσπρισε και το στόμα της έμεινε ανοιχτό μ’ ένα τεράστιο
- «ΤΙΙΙΙΙΙ;;;“
Και τότε είπα:
- “Θέλω απλώς να κρατήσεις αυτά τα πράγματα για λίγο. Οι οικονομικές μου ανάγκες ως άντρα δεν είναι δυνατό να καλύψουν τις αγοραστικές σου ανάγκες ως γυναίκα“…
Και τη στιγμή που φαινόταν έτοιμη να με σκοτώσει, συμπλήρωσα:
- “Γιατί δεν μπορείς να μ’ αγαπάς γι’ αυτό που είμαι κι όχι για αυτά που
μπορώ να σου αγοράσω;“
Filed by sokmos at Ιούλιος 30th, 2007 under Uncategorized
1 person have commented this post
Ιούλιος 10, 2007
Συμπτωματικά… πριν από λίγες μέρες διάβασα την συνέντευξη του Γιάννη Ταραλίδη, λίγες μέρες αφού είχε υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με τον ΟΦΗ.
Ο πρώην παίκτης του Ολυμπιακού είπε πολλά πράγματα για την προηγούμενη ομάδα του, με την οποία κέρδισε αρκετούς τίτλους.
Ομως αυτό που πραγματικά ήταν αξιοπρόσεχτο και δεν σχολιάστηκε… από τα Μ.Μ.Ε. ήταν το παρακάτω (όπως ακριβώς αναφέρεται) χαρακτηριστικό απόσπασμα.
Ποια είναι η τελευταία ανάμνηση που κρατάς από τον Ολυμπιακό;
«Είναι πολύ άσχημη, αφού στη φιέστα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος
με κατάκλεψαν. Κάποιοι οπαδοί με σήκωσαν ψηλά αλλά μου πήραν από την
τσέπη το κινητό και μια χρυσή καδένα που φορούσα στον λαιμό μου.
Συγκράτησα με δυσκολία τη βέρα μου και περίπου 700 ευρώ που είχα στην
τσέπη μου. Μου τα είχε δώσει ο Στολτίδης για να του τα φυλάξω».
Υ.Γ. 1 Προσοχή στις βολτούλες σας στον Πειραιά…
Υ. Γ. 2 Για όσους θέλουν να δουν όλη την συνέντευξη του μέσου των Κρητικών
http://sports.e-go.gr/article.asp?catid=8330&subid=2&pubid=527493
Υ.Γ. 3 Κύριε Πολύδωρα… επιτέλους δώστε τέλος
Filed by sokmos at Ιούλιος 10th, 2007 under Αθλητικά, Γενικά
No comments on this post yet
Ιούλιος 3, 2007
Tυπάς με Mercedes Cabrio AMG και δε συμμαζεύεται μπαίνει σε κοσμικό μπάρ.
Στυλάκι τελείως ματσό με signe ρούχα, wet look μαλλάκι, πούρο και τα συναφή.
Με το που μπαίνει κοζάρει στη γωνία του μπαρ μια γκομενάρα. Της στέλνει ένα ποτό και μέσα σε λίγα λεπτά έχουν πιάσει κουβέντα.
Μετά από λίγη ώρα και με την γκόμενα να έχει λιώσει ο τύπος της προτείνει να πάνε σπίτι του. Αυτή λέει ΟΚ.
Μπαίνουν στο σπίτι τής προσφέρει ένα ποτό και δεν αργούν να αρχίσουν τα θερμα επεισόδια.
Την ξαπλώνει σε ένα καναπέ by the τζάκι και αυτός όρθιος αρχίζει να γδύνεται.
Βγάζει το σακάκι το Pierre Cardin των 4500? το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται. Κόκκαλο η γκόμενα.
Βγάζει τα παπούτσια τα Cavalli των 2000? το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται. Κόκκαλο η γκόμενα.
Βγάζει το πουκάμισο το D&G των 900? το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται. Κόκκαλο η γκόμενα.
Βγάζει το παντελόνι το Ferre των 1000? το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται. Κόκκαλο η γκόμενα.
Βγάζει και τα σώβρακα τα Yiannis Ziros των 200? τα πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται. Κόκκαλο η γκόμενα.
Οπότε τον ρωτάει: “‘Ολα καλά αλλά τόσο όμορφα και ακριβά ρούχα γιατί τα καις;“
Και απαντάει ο τεράστιος: “Κούκλα μου… όταν θα τελειώσει ο Μήτσος, θα έχει αλλάξει η μόδα…“
Filed by sokmos at Ιούλιος 3rd, 2007 under Γενικά
No comments on this post yet
Ιούνιος 27, 2007
Τι κοινό μπορεί να έχουν οι παραπάνω εταιρίες που καθημερινά κυκλοφορούν αναμεσά μας…. Τι άραγε. Διαβάστε την παρακάτω έρευνα και άρθρο από την GreenPeace (μου ήρθε με email ενός φίλου…) και θα καταλάβετε. Αξίζει τον κόπο… για κάτι που άμεσα μας αφορά…
“Τα αρώματα που φοράμε μάς εκθέτουν σε χημικές ουσίες που μπορούν να διεισδύσουν στο σώμα, δεν διασπώνται εύκολα και πιθανόν να έχουν ανεπιθύμητες επιπτώσεις στην υγεία μας.
H οργάνωση Greenpeace έδωσε στη δημοσιότητα μια έρευνα, στο πλαίσιο της οποίας 36 γνωστά αρώματα ελέγχθηκαν από ένα ολλανδικό εργαστήριο (ΤΝΟ) για δύο δυνάμει επικίνδυνες ομάδες χημικών ουσιών: τους φθαλικούς εστέρες και τα συνθετικά musk (μόσχος, ένα πολύ σημαντικό συστατικό της αρωματοποιίας, που στη φυσική μορφή του λαμβάνεται από αδένες ζώων).H τρέχουσα νομοθεσία δεν ορίζει ανώτατα επίπεδα για καμιά από τις ουσίες αυτές, οι οποίες περιέχονται σε καλλυντικά και πολλά άλλα προϊόντα”.
“Την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου θέλουμε να δείξουμε την αγάπη μας, όχι να εκθέσουμε τον σύντροφό μας σε επικίνδυνα χημικά” τόνισε η Ελέν Περιβιέ της Greenpeace International.“Το άρωμα πρέπει να προσφέρει απόλαυση όταν το δωρίζεις και όταν το φοράς, όχι να είναι πηγή συσσώρευσης χημικών ουσιών στο σώμα μας“.
Σχεδόν όλα τα αρώματα που δοκιμάστηκαν στο πλαίσιο της έρευνας με τίτλο «Eau de toxine» (όπως λέμε eau de cologne ή eau de parfum), περιείχαν φθαλικούς εστέρες και συνθετικά musk. Και καθώς η ύπαρξη των χημικών αυτών ουσιών σπάνια αναφέρεται στις συσκευασίες, οι καταναλωτές δεν μπορούν να επιλέξουν να τις αποφύγουν, επισημαίνει η Greenpeace.Πολύ υψηλά επίπεδα διαιθυλικού φθαλικού εστέρα (DEP) εντοπίστηκαν στο γυναικείο Eternity του Κάλβιν Κλάιν και στο ανδρικό Le Male του Ζαν-Πολ Γκοτιέ. H χημική αυτή ουσία, προειδοποιεί η Greenpeace, διεισδύει άμεσα στο δέρμα και εξαπλώνεται στον οργανισμό. Μέσα στον οργανισμό μετατρέπεται σε μονοαιθυλικό φθαλικό εστέρα (ΜΕΡ), που πιθανολογείται ότι επηρεάζει το DNA του σπέρματος και συμβάλλει στον περιορισμό της λειτουργίας των πνευμόνων στους άνδρες.
Αντίθετα, το Vanderbilt της Γκλόρια Βάντερμπιλτ δεν περιείχε ανιχνεύσιμη ποσότητα οποιουδήποτε από τους φθαλικούς εστέρες για τους οποίους ελέγχθηκε.
Όσον αφορά τα συνθετικά musk, υψηλά επίπεδα εντοπίστηκαν στο Le Baiser Du Dragon του οίκου Cartier και στο White Musk της εταιρείας The Body Shop. Τα συνθετικά musk συγκεντρώνονται σε ζωντανούς ιστούς. Επηρεάζουν πιθανώς τα ορμονικά συστήματα επικοινωνίας των ψαριών, των αμφίβιων και των θηλαστικών και επιτείνουν τις επιπτώσεις από την έκθεση σε άλλες τοξικές χημικές ουσίες.
Τα αποτελέσματα της έρευνας έκαναν την Greenpeace ν’ αρχίσει επαφές με τους παρασκευαστές αρωμάτων για να συζητήσει μαζί τους τη σταδιακή μείωση της χρήσης επικίνδυνων χημικών ουσιών στα αρώματα.
H οικολογική οργάνωση τάσσεται κατηγορηματικά υπέρ της προτεινόμενης κανονιστικής ρύθμισης της E.E. για τα χημικά (REACH), που ζητεί από τη βιομηχανία να εξαλείψει σταδιακά τις προβληματικές χημικές ουσίες και να τις αντικαταστήσει με ασφαλέστερες εναλλακτικές. Αλλά η πρόταση έχει δεχθεί πυρά από τη χημική βιομηχανία και την αμερικανική κυβέρνηση.
Υ.Γ. Οι φωτογραφίες και οι εταιρίες είναι συμπτωματικές….
Filed by sokmos at Ιούνιος 27th, 2007 under Γενικά
No comments on this post yet
Ιούνιος 20, 2007
Για όσους νιώθουν… αυτά που νιώθουμε τέτοια μέρα (ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ) γνωρίζοντας την ιστορία μας αλλά και τον τόπο που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν οι παππούδες και γιαγιάδες της μητέρας μας και του πατέρα μας, τότε θα καταλάβουν…
«Αντρες γυναίκες και παιδιά στο μακρύ δρόμο της προσφυγιάς. Πόνος και ταλαιπωρία .Ακαθαρσία ανυπόφορη και απλυσιά ολοένα και μας ενοχλούσε. Μας φόρτωναν στα βαπόρια σαν ζώα , ο ένας πάνω στον άλλο, μπας και σωθούμε. Αρρώστια και πείνα… μεγάλη.Όσοι πέθαιναν τους τύλιγαν σ’ ένα σακί και τους πετούσαν στη θάλασσα.. Παιδιά έχασαν τις μάνες τους ή έμειναν ορφανά. Αυτά ήταν το τίμημα της επιστροφής…»
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ «ΣΤΡΙΜΜΕΝΟ»… ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΦΥΓΑ από πραγματική μαρτυρία της προγιαγιάς μου στην μητέρα μου
.
Παράλληλα σας αφιερώνω το παρακάτω απόσπασμα από τις πραγματικές μαρτυρίες προσφύγων στο βιβλίο «ΕΞΟΔΟΣ».
“Αλλοι το πίστευαν κι άλλοι δεν το πίστευαν…Tην ανταλλαγή μας ήσυχα ήσυχα την κάναμε. Τελευταίος έμεινα και ξήλωσα την εκκλησιά μας.. Οικογένειες έσβησαν…Οι μισοί και παραπάνω χαθήκανε στο δρόμο…Χάλαγε η φωλιά μας .Πως θα την ξαναχτίζαμε;Θρήνος ,κλαυθμός και οδυρμός απ΄ άκρη σ΄ άκρη
Δεν είμαστε ζητιάνοι εμείς…Τι καταλάβαμε που ήρθαμε εδώ;
Μια καλημέρα μόνο μας έλεγαν… Καλή ήταν κι αυτή”
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ… του ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
«Η Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων είναι μία καλή ευκαιρία για όλους μας να κάνουμε κάποιες σκέψεις βαθύτερες για το ανθρώπινο δράμα που κρύβεται πίσω από κάθε πρόσφυγα και για την πολιτική ευθύνη καθενός από εμάς απέναντι στη μοίρα των κυνηγημένων του κόσμου μας», επισημαίνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας σε μήνυμά του για την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων.
Υ.Γ. Τέλος αφιερώνω το τραγούδι του Νότη Σφακιανάκη “Πρόσφυγας” (στίχοι Γ. Μουκίδης) στην μνήνη όσων έχασαν τον δρόμο της επιστροφής….
“Πρόσφυγας φεύγω μέσα από τηv αγκαλιά σoυ
όμως όπου κι αv βρεθώ
θα ξενυχτάω για τα χείλη τα δικά σoυ
πoυ με μάθανε vα ζω.
Θα ξενυχτάω για τα χείλη τα δικά σoυ
πoυ με μάθανε vα ζω
πρόσφυγας φεύγω μέσα από τηv αγκαλιά σoυ
και μονάχος τριγυρνώ.
Από τη Σμύρνη στηv Αθήνα
κι από τηv Πόλη στο σταθμό
vα σε γυρεύω στα κλαρίvα
μ’ ένα τραγούδι έναv καημό.
Πήρα τηv πίκρα αγκαλιά και τo φεγγάρι
και κλάψαμε μαζί
για μιαv αγάπη πoυ ‘ρθε vα με πάρει
και τώρα πια δε ζει.
Για μιαv αγάπη πoυ ‘ρθε vα με πάρει
και τώρα πια δε ζει
πήρα τηv πίκρα μoυ αγκαλιά και τo φεγγάρι
και πήγαμε μαζί.”
Filed by sokmos at Ιούνιος 20th, 2007 under Γενικά
No comments on this post yet
Ιούνιος 15, 2007
Για όσους δεν κατάλαβαν τον τίτλο μου… θα σας το εξηγήσω παρακάτω σε λίγες ωστόσο σειρές γιατί ως “Στριμμένος” (έτσι για μην ξεχνιόμαστε) τα πήρα στο κρανίο (όπως λέει συνήθως και ο λαός μας).
Αναζητώντας για την δουλειά μου κάποιες ειδήσεις στο εξωτερικό, ανακάλυψα την παρακάτω είδηση και διαπίστωσα τελικά… ότι πραγματικά είμαστε πίσω σε ότι αφορά την ποδοσφαιρική μας παιδεία. Γιατί;;
Γιατί κανείς από τους συλλόγους μας και πιο σωστά από τους προέδρους ή (βάση της είδησης) προπονητής θα πήγαινε να πάρει έναν 16χρονο Νορβηγό για την ομάδα του.
Για να καταλάβετε τι λέμε, απλά διαβάστε. Σήμερα, η Αρσεναλ (σιγά το μέγεθος της ομάδας!!!!! γελάμε όλοι…) ήρθε σε συμφωνία με την νορβηγική Χάουγκεσουντ, για την απόκτηση του 16χρονου αμυντικού, Χάβαρντ Νόρντβεϊτ (φώτο επάνω) για τα επόμενα 4 χρόνια.
Μάλιστα, οι Νορβηγοί που “μυρίστηκαν” ότι ο κ. Βενγκέρ (που πήγε ο ίδιος να τον κλείσει) πρότεινε αρχικά 2.5εκ. ευρώ, όμως οι ιθύνοντες της Χάουγκεσουντ την απέρριψαν την πρόταση αναγκάζοντας τον λονδρέζικο σύλλογο και τον Γάλλο τεχνικό ν’ ανεβάσει την τιμή της προσφοράς, στα 2.6εκ. ευρώ… έτσι για πλάκα.
Υ.Γ. Αυτά για όσους (”ισχυρούς” υποτίθεται άνδρες) κάνουν παιχνίδια με τις μεταγραφές στην Ελλάδα…. Τι άλλο να πούμε. Κρίμα.
Filed by sokmos at Ιούνιος 15th, 2007 under Αθλητικά
No comments on this post yet
Αχ… Παρασκευή, ήλιος, βαλίτσες και γειά σας…. Προορισμός μας το Ναύπλιο… που τα λόγια είναι περιττά. Η πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδος είναι ο επόμενος σταθμός μας και φεύγουμε δίχως καθυστέρηση.
Ας ξεκινήσουμε την περιήγησή μας με μια μικρή ιστορική αναδρομή που αξίζει, να γνωρίζει ο κάθε επισκέπτης. Στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης αναδείχθηκε πανελλήνιο κέντρο και διετέλεσε πρωτεύουσα της αναγεννωμένης Ελλάδος. Κατά τη Μυκηναϊκή εποχή, η πόλη υπήρξε ισχυρό ναυτικό κράτος με τείχος στο βράχο της Ακροναυπλίας, που αργότερα παρήκμασε και εγκαταλείφθηκε.
Στη διάρκεια του Μεσαίωνα γνώρισε την κυριαρχία των Βυζαντινών, των Ενετών και των Φράγκων. Οι πρώτοι έχτισαν τα νεότερα τείχη της Ακροναυπλίας πάνω στα ίχνη της “Κυκλώπειας” οχύρωσης, ενώ στους δυτικούς οφείλεται η ολοκλήρωση των έργων και η προσθήκη των κάστρων στο Παλαμήδι και το Μπούρτζι.
Η πόλη έχει επίσης ισχυρά βενετσιάνικα φρούρια και αρχοντική παράδοση, αφού υπήρξε επί μακρόν η καρδιά του Ελληνισμού. Ολόκληρο σχεδόν το 18ο αιώνα, η πόλη έζησε υπό οθωμανική κυριαρχία. Στις 29 Νοεμβρίου 1822 ο Στάικος Σταίκόπουλος απελευθέρωσε το Ναύπλιο από τους Τούρκους, καταλαμβάνοντας τα οχυρά και στις 3 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους οι Τούρκοι την παρέδωσαν στον Θόδωρο Κολοκοτρώνη.
Μερικές σπουδαίες ιστορικές χρονολογίες για το ΝΑΥΠΛΙΟ
Το Ναύπλιο ορίστηκε πρωτεύουσα του μικρού ελεύθερου ελληνικού κράτους (ως το 1834) και έδρα του πρώτου βασιλιά.
1828: Στις 8 Ιανουαρίου έρχεται ο πρώτος Κυβερνήτης, Ιωάννης Καποδίστριας. 1831: Στις 27 Σεπτεμβρίου ο Καποδίστριας δολοφονείται έξω από το Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα.
1833: Άφιξη του Όθωνα.
1834: Φυλακίζεται στο Παλαμήδι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
1862: Την 1η Φεβρουαρίου το Ναύπλιο επαναστατεί κατά της βασιλείας του Όθωνα.
Τα αξιοθέατα που πρέπει να επισκεφτείτε….
Το Ναύπλιο συνδυάζει ένα σύνολο εικόνων, που γοητεύουν τους επισκέπτες. Χτισμένο στους πρόποδες των δύο φρουρίων, του Παλαμηδιού και της Ακροναυπλίας, αριθμεί σήμερα 18.000 περίπου κατοίκους.
Στους δρόμους του Ναυπλίου σεργιανίζουν θέλωντας και μη, η “σκέψη” αλλά και η “όραση” της Ιστορίας μας. Το μνημείο των Βαυαρών, λαξεμένο λιοντάρι σε βράχο από το Γερμανό γλύπτη Σίγκελ το ιστορικό βενετσιάνικο κάστρο Μπούρτζι, που αναπαύεται νωχελικά στον αργολικό κόρφο και το Παλαμήδι το κάστρο που δεσπόζει πάνω από την πόλη.
Για όσους από εμάς… νιώθετε ξεκούραστοι μπορείται ν’ ανεβείτε στο Παλαμήδι με τα 999 σκαλοπάτια. Κατά την ανάβασή σας, σταθείτε για λίγες ανάσες στα πλατύσκαλα που υπάρχουν κατά διαστήματα και απολαύστε τη μαγική θέα. Όσο ψηλότερα ανεβαίνετε τόσο πιο πλουσιοπάροχα θα σας ανταμείψει η ομορφιά του τοπίου.
Μια ακόμα βόλτα είναι αυτή γύρω από το ακρωτήρι του Ιτς Καλέ, την Ακροναυπλία. Είτε βρίσκεστε στα κάστρα και ατενίζετε την πόλη του Ναυπλίου και τη θάλασσα από ψηλά, είτε περπατάτε στην παραλία της πόλης, την ματιά και την προσοχή σας θα κλέψει ένα πολυγωνικό κάστρο πάνω σε ένα νησάκι.
Στα αξιόθεατα ακόμα συμπεριλαμβάνονται η πλατεία Συντάγματος, η οποία θυμίζει ιταλική «πιάτσα» και όποιος πάει θα δει: Δύο παραδοσιακά τουρκικά τζαμιά: στο ένα, που σήμερα λειτουργεί ως κινηματογράφος, στεγάστηκε το πρώτο Αλληλοδιδακτικό Σχολείο, ενώ στο άλλο συνεδρίαζε η πρώτη Βουλή των Ελλήνων και ονομάστηκε Βουλευτικό.
Η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, που χτίστηκε το 1702 και έγινε γνωστή από τη δολοφονία το 1831 του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας Καποδίστρια (στον τοίχο της εκκλησίας διατηρείται εντοιχισμένη σε γυάλινη προθήκη η δολοφονική σφαίρα).
Και τέλος, τα σπίτια του αντιβασιλιά ‘Αρμανσμπεργκ και του Μάουρερ, η σχολή Ευελπίδων, το πρώτο υπουργείο των Στρατιωτικών και στη συνοικία Πρόνοια το εντυπωσιακό λιοντάρι που λάξευσε κατά διαταγή του Όθωνα ο Σίγκελ στη μνήμη των Βαυαρών που πέθαναν στην Ελλάδα από επιδημία πανώλης το 1833-34. Στην πλατεία Πρόνοιας συνήλθε το 1832 η Εθνοσυνέλευση που επικύρωσε την εκλογή του Όθωνα ως βασιλιά των Ελλήνων.
Αντε… καλή ξεκούραση και με προσοχή καλή επιστροφή
Filed by sokmos at Ιούνιος 15th, 2007 under Εκδρομές
2 persons have commented this post
